1999-2004

  • Aristoula

    |ημερολόγιο|

    Αριστούλα λένε τη γιαγιά μου. Δεν παντρεύτηκε ποτέ. Εγώ πήρα το όνομα του πατέρα της, πρώτου ξαδέρφού του παππού μου. Ο αδερφός μου ο Γιάννης ήταν το πρώτο παιδί της οικογένειας˙ γεννήθηκε με σύνδρομο down και οι γονείς μου ανησυχούσαν για το δεύτερο παιδί.

    Προτού γεννηθώ, η Αριστούλα πρότεινε για το αγέννητο παιδί που θα ερχόταν να πάρει το όνομα του πατέρα της και σε αντάλλαγμα η ευχή της ήταν η γέννα ενός υγιούς μωρού. 

    Tη γνώριζα την Αριστούλα όταν ήμουν παιδί, όμως ήρθαμε πιο κοντά όταν μεγάλωσα. Άρχισα να σέβομαι τη μοναχική ζωή της, την ειλικρίνεια και την περηφάνεια της. Έζησε με τη μητέρα της στην Ήπειρο, στα όρη Μουργκάνα της Θεσπρωτίας στο χωριό Τσαρακλιμάνι, μια καθόλα αγροτική ζωή. Ο πατέρας της ήταν μετανάστης στη Ρουμανία και πέθανε μήνες προτού γεννηθεί εκείνη. 

    Τα τελευταία 25 χρόνια , μετά τον θάνατο της μητέρας της, έζησε σαν βοσκoπούλα φροντίζοντας τις κατσίκες της μέχρι και την ηλικία των 93 ετών. Πέθανε στις 15 Ιουλίου του 2004.

    Ήταν η πρώτη μου απόπειρα στην έγχρωμη φωτογραφία. Δεχτηκα επιρροη  από τον Guido Guidi, όμως η απάντηση στο ερώτημα για το πώς να βλέπω το χρώμα ήρθε από τον Andrei Tarkovsky και την ταινία του «Η θυσία». Ένα τελικό σημείο ήρθε από τον Πάνο Κοκκινιά και το εργαστήριο του Tank για την έγχρωμη φωτογραφία, όπου μου δόθηκε η ευκαιρία να μάθω πώς να διαβάζω το χρώμα και να τυπώνω εγχρώμα. 

    Η διαφορά που αισθάνομαι ανάμεσα στην έγχρωμη και την ασπρόμαυρη φωτογραφία έγκειται στην ένταση της απεικόνισης του θέματος. Το ασπρόμαυρο έχει έμφαση, ενώ το χρώμα με διακριτικό τρόπο την κρύβει πίσω από την πραγματικότητα.

     

    |diary|

    Aristoula is my grandmother. She never got married. I was given her father’s name, my grandfather’s cousin. My brother Yiannis was the first child in the family, he was born with down syndrome, my parents were anxious for their second child. 

    Before my birth, she proposed for the unborn child to be given her father’s name and her blessing in return for a healthy born baby. 

    I knew Aristoula as a child but our bond became closer when I was older. I came to respect her solitary life, sincerity and her pride. She lived with her mother in Epirus, on the mountains Mourgana of Thesprotia in the village Tsaraklimani, they had an agricultural life. Her father was an emigrant in Romania, he died months before she was born.

    The last 25 years, after the death of her mother, she spent taking care of goats and living as a shepherd until the age of 93. She died in 15th of July 2004.

    It was my first attempt on color photography. I had my influence from Guido Guidibut the answer on how to view color came by Andrei Tarkovsky and his movie The Sacrifice. A final point came with Panos kokkinias and his laboratory on color prints “Tank” where I had the opportunity to learn how to read and print in color. 

    The difference I feel between color and black and white photography is in the description of the subject’s volume. Black and white has emphasis but color discreetly hides it under reality.